Er zijn heel veel tennisstatistieken. Nu net na de Australian Open kun je zien dat Monfils bij de mannen de meeste dubbele fouten maakte (37 in vier wedstrijden) en Gauff de meeste bij de vrouwen (35 in 5 wedstrijden). De snelste serve was van Perricard met 232 km per uur, onmiddellijk gevolgd door Shelton met afgerond dezelfde snelheid. Bij de vrouwen staat Gauff ook in dit klassement bovenaan met 194 km per uur.
Ik zoek op internet met de vraag: Meeste dubbele fouten in een game? Vind ik een record van Kournikova: 31 dubbele fouten in een match op de Australian Open van 1999. Ze won die match tegen de Japanse Miho Saeki. Haar record is geëvenaard door de Nederlandse Indy de Vroome. Die sloeg er in 2015 bij een kwalificatiepartij voor Rosmalen dus ook 31. Per game vind ik geen records bij de profs.
Op Reddit vind ik de vraag of er niet een term is voor het slaan van vier dubbele fouten op een rij. Diverse reacties volgen, zoals ‘een Zverev trekken’, ‘een Sabalenka’ (die was twee jaar terug haar service helemaal kwijt). Maar het meest ad rem vond ik wel: ‘Als het me overkomt, noem ik het gewoon kut!’ Uiteindelijk kom ik daar ook de reactie tegen: “Mijn record is zes dubbele fouten en ik won toch nog de game!”  Dus Marcel: helaas pindakaas er is iemand ons de baas.

Een andere obscure tennisstatistiek betreft het percentage netservices. Iemand serveert via het net, de bal gaat in, we spelen een let. Hoe vaak gebeurt het? Er bestaat geen statistiek van. Is het 2x per 100 servicebeurten? Soms serveert iemand 2x achter elkaar via het net in het servicevak. Die kans is nog geen 1 op de 2000 servicebeurten. Ik heb het een enkele keer meegemaakt en roep dan altijd: “Nog een keer voor een biertje”. Het is een kans van minder dan één op de honderdduizend. Als je een beetje kunt golfen, heb je meer kans op een hole-in-one. Nooit hoefde ik de portemonnee te trekken. Tot iets van een jaar geleden toen het Marcel lukte zijn service 3x achter elkaar via het net in het servicevak te krijgen. We hebben er genoeglijk een biertje op gedronken.
Afgelopen dinsdag sloeg ik zelf 3x achtereen een service via het net in het servicevak. “Een biertje!” zei ik tegen mezelf. Maar het clubhuis is dicht. Geen biertje. Het HFC-honk ligt tegen de vlakte, ook geen biertje daar. Uiteindelijk heb ik thuis met Carla een toast uitgebracht op dit zeldzame tennisfenomeen.

Gerard